Poker internetowy
|
|
Charakterystyki stylów gry
Doświadczeni gracze doskonale wiedzą, że w pokerze bardzo wiele zależy od tego, przeciwko komu przyszło nam grać. Gdybyśmy mogli odkryć pokerowe nawyki naszego przeciwnika, wedrzeć się do jego umysłu i zacząć myśleć jak on, wówczas nasze szanse na zakończenie pokerowej rozgrywki pełnym sukcesem znacznie by wzrosły.
Warto więc znać kilka najczęściej spotykanych przy stolikach charakterystycznych typów graczy. Zasadnicza linia podziału graczy leży w zakresie kart z jakimi decydują się na grę. Gracze tight (ang: ciasno, wąsko) grają tylko z najlepszymi układami (wysokie pary, AK, AQ) natomiast gracze loose (ang.: luźno, szeroko) wchodzą do gry z szerszym asortymentem kart (niskie pary, niskie konektory) licząc na sprzyjającego flopa i zwycięstwo z układem, którego nie spodziewa się przeciwnik.
Drugim wymiarem obok doboru kart jest aktywność w licytacji. Gracze agresywni podbijają wysoko, licząc często na odstraszenie przeciwnika, gracze pasywni nie ryzykują, mając dobrą kartę oddają inicjatywę przeciwnikowi zastawiając tym samym na niego pułapkę.
Naturalnie każdy gracz ma swój własny, indywidualny styl gry, więc poniższe opisy są swego rodzaju uproszczeniem. W połączeniu jednak z wnikliwą obserwacją naszych przeciwników, mogą się okazać wielce przydatne. Pamiętajmy jednak, że tylko nieustanne przyglądanie się zachowaniom partnera pozwala odkryć jego styl gry i dopasować do niego skuteczną taktykę.
Typ loose-passive (zawsze w puli)
To gracz, który nauczył się, że w Texas Hold'em można wygrać z każdymi kartami. Przed flopem prawie zawsze dokłada się do puli, a po flopie często gra do river. Taki gracz po prostu nie zwykł pasować i mimo niewielkich szans wierzy, że ostatnia karta pozwoli mu wygrać. Z angielska nazywa się takiego gracza "calling station" ("call" oznacza "wnieść zakład", czyli jest to taki typ gracza, który zawsze w swojej kolejce wnosi zakład). Z drugiej strony ten typ rozgrywającego rzadko decyduje się na podniesienie wysokości zakładu. Dlatego zamiast nieskutecznie blefować (i tak sprawdzi naszego blefa), lepiej poczekać na dobrą, mocną kartę i spokojnie "wydoić" takiego zawodnika do oporu delikatnymi podbiciami.
Typ loose-aggressive (maniak)
O graczach takich zwykło się mówić maniacy i właściwie to określenie wystarcza za całą charakterystykę. Maniak również lubi grać prawie każde rozdanie, ale oprócz tego uwielbia podnosić stawkę, bez względu na posiadane karty. Kocha blefować, a wahania liczby posiadanych przez niego żetonów są ogromne. Potrafi on dokładnie tak samo rozgrywać parę asów (A,A) jak i słabą rękę (np.: 7,2o). Spotkanie z tego typu przeciwnikiem na pewno dostarczy wszystkim grającym wielu emocji.
Typ tight-passive (skała)
Niezwykle ostrożny gracz, jego pokerowe credo brzmi: "Dostać dwie silne karty i wygrać z nimi". Jest do bólu przewidywalny, gdyż praktycznie nigdy nie blefuje. To oznacza, że trudno od niego wygrać dużo żetonów, gdyż decyduje się na grę właściwie tylko, gdy ma bardzo silny układ kart. Jest również dobrym materiałem na tzw. "dawcę blindów" - nie broni wniesionych obowiązkowych zakładów, więc nawet ze średnią kartą na ręku można próbować zgarnąć mocnym podbiciem jego blind.
Typ tight-aggressive (rekin)
Typ gracza, który nie uczestniczy w zbyt wielu rozdaniach, ale kiedy już dokłada się do puli, przejmuje całkowitą kontrolę nad grą. Szuka słabości w zagraniach przeciwników i jeśli ją wyczuje ostro podnosi stawkę, swoim zachowaniem prowokując innych do popełnienia błędu. Jeśli blefuje, to tak że nawet będąc pewnym jego blefu wolisz tego nie sprawdzać... Typ niezwykle niebezpieczny, lepiej go unikać - chyba że jedynym takim graczem przy stole będziesz Ty!
Na zakończenie warto wspomnieć, że niektórzy gracze celowo zmieniają swój styl gry i są to prawie zawsze bardzo groźni przeciwnicy. Na takich graczy należy zwrócić szczególną uwagę. Innym powodem zmiany sposobu gry może być zdenerwowanie spowodowane niesprzyjającą kartą; jest to tzw. tilt czyli wytrącenie z równowagi. Gracz na tilcie zaczyna grać fatalnie, nerwowo, właśnie wskutek wcześniejszych niepowodzeń.
|

|