poker

Zapraszamy do lektury książki będącej arcydziełem pisarskim. "Potop" Henryk Sienkiewicz - książka udostępniona do czytania online według licencji publicznej przez serwis typuj.org

Pójdziem na nich.
– Dziś? – rzekł Kmicic.
– Jutro do dnia, to jest za dwie lub za trzy godziny.
Tu padli sobie znów w objęcia.
– Tak mi coś mówi, że go Bóg wyda w ręce nasze! – zawołał wzruszony Kmicic.
– I ja tak myślę.
poker – Ślubowałem sobie do śmierci ten dzień pościć, w którym go spotkam.
– Protekcja boża nie zawadzi – odrzekł pan Michał. – Nie będę też czuł inwidii, jeśli tobie
ten los przypadnie, bo twoja krzywda większa.
– Michale! zacniejszego bamba poker od ciebie kawalera nie widziałem!
– A niechże ci się, Jędrek, przypatrzę. Sczerniałeś od wiatru do reszty; aleś się spisał. Z
wielką estymą patrzyła cała dywizja na twoją robotę. Nic, jeno zgliszcza i cadavera. Żołnierz
z ciebie party poker zawołany. I samemu panu Zagłobie, gdyby tutaj był, ciężko by przyszło coś
lepszego o sobie wymyślić.
– Dla Boga! a gdzie pan Zagłoba?
– Przy panu Sapieże został, bo spuchł całkiem z płaczu i z desperacji po Rochu Kowalskim...
poker – To pan Kowalski zginął?
Wołodyjowski zacisnął wargi.
– Wiesz, kto go zabił?
– Skąd mam wiedzieć?... Powiadaj!
– Książę Bogusław.
Kmicic zakręcił się na miejscu, jakby sztychem pchnięty, i począł z sykiem wciągać w
bambapoker siebie powietrze, na koniec zgrzytnął strasznie zębami i rzuciwszy się na ławę, wsparł w
milczeniu głowę na dłoniach.
Pan Wołodyjowski klasnął w ręce i kazał czeladnikowi napitku przynieść, po czym
siadł około Kmicica, nalał kusztyki i począł mówić:
– Roch Kowalski tak kawalerską śmiercią zginął, że nie daj Boże żadnemu z nas gorzej.

strona 1529 poprzednia strona
strona 1531 kolejna strona

poker