poker

Zapraszamy do lektury książki będącej arcydziełem pisarskim. "Potop" Henryk Sienkiewicz - książka udostępniona do czytania online według licencji publicznej przez serwis typuj.org

– Ej, krwi mi! ej, krwi!
– Niechby się tylko z Kmicicem pokłócili! – rzekł Kokosiński – przyjechalibyśmy tu jeszcze z
hubką.
– Może to być.
– Boże nam pomóż! – dodał Uhlik.
– Pogańska córka, cieciórka zaciekła!...
Tak klnąc poker texas holdem i sierdząc się na pannę, a czasem na siebie samych warcząc, dojechali do lasu. Ledwie
minęli pierwsze drzewa, ogromne stado wron zawichrzyło się nad ich głowami. Zend począł zaraz
krakać przeraźliwie; tysiące głosów odpowiedziało mu s góry. poker Stado zniżyło się tak, że aż konie
poczęły się lękać szumu skrzydeł..
– Stul gębę! – krzyknął na Zenda Ranicki. Jeszcze nieszczęście wykraczesz! Kraczą nad nami te
wrońska, jakby nad padliną...
Ale inni śmieli się, więc Zend krakał ciągle. poker texas hold em Wrony; zniżały się coraz bardziej i tak jechali jak
wśród burzy. Głupi! nie umieli odgadnąć złej wróżby.
Za lasem ukazały się już Wołmontowicze, ku którym kawalerowie ruszyli rysią, bo mróz był
srogi: i zmarzli bardzo, a do Upity było dość poker jeszcze daleko.: Ale w samej wsi musieli zwolnić. Na
szerokiej drodze zaścianku pełno było ludzi, jako zwyczajnie przy niedzieli. Butrymowie i Butrymówny
wracali piechotą i saniami z Mitrunów, z odpustu. Szlachta poglądała ciekawie na nieznanych
poker texas holdem jeźdźców, w pół się domyśla jąc, co to za jedni. Młode szlachcianki słyszały juz o rozpuście
w Lubiczu i o sławnych jawnogrzesznikach, których pan Kmicic przyprowadził, więc przy patrywały
im się jeszcze ciekawiej. Oni zaś jechali dumnie, w pięknych postawach żołnierskich, w zdobycznych
aksamitnych ferezjach, w kołpakach rysich i na dzielnych koniach.

strona 61 poprzednia strona
strona 63 kolejna strona

poker