poker

Zapraszamy do lektury książki będącej arcydziełem pisarskim. "Potop" Henryk Sienkiewicz - książka udostępniona do czytania online według licencji publicznej przez serwis typuj.org

„Brzuchy mamy puste – mówili – co nam czynić?” Kazałem
burmistrzowi, by się stawił. Namyślał się długo, ale wreszcie przyszedł z trzema innymi.
Kiedy to nie zaczną płakać: „Niechby już i asygnacji nie dawali – prawią – ale poker texas holdem czemu biją, czemu
miasto palą? Jeść i pić bylibyśmy dali za dobre słowo, ale oni chcieli słoniny, miodów, specjałów, a
my sami, ubodzy ludzie, tego nie mamy. Prawem się będziem bronić, a wasza mość przed sądem za
swoich celeb poker żołnierzów odpowiesz.”
– Bóg waćpana będzie błogosławił – zawołała Oleńka – jeśliś sprawiedliwość, jako się godzi,
uczynił!
– Jeślim uczynił?...
Tu pan Andrzej skrzywił się jak student, który ma się do winy przyznać, poker i czuprynę począł ręką
na czoło nagarniać.
– Mój królu! – zawołał wreszcie żałosnym głosem – mój klejnocie!... nie gniewaj się na mnie...
– Cóżeś znów waćpan uczynił? – pytała niespokojnie Oleńka.
– Kazałem dać po sto poker batożków burmistrzowi i radnym! -– wyrecytował jednym tchem pan Andrzej.
Oleńka nie odrzekła nic, jeno ręce wsparła na ko
lanach, głowę spuściła na piersi i pogrążyła się w milczeniu.
– Zetnij szyję! – wołał Kmicic – ale poker texas holdem nie gniewaj się!... Jeszczem wszystkiego nie wyznał...
– Jeszcze? – jęknęła panna.
– Bo to oni potem posłali do Poniewieża o pomoc. Przyszło sto głupich pachołków z oficyjerami.
Tych przepłoszyłem, a oficyjerów... na Boga, nie gniewaj się!... kazałem gołych pognać kańczugami
po śniegu, tak jakem raz panu Tumgratowi w Orszańskiem uczynił...

strona 72 poprzednia strona
strona 74 kolejna strona

poker