poker

Zapraszamy do lektury książki będącej arcydziełem pisarskim. "Potop" Henryk Sienkiewicz - książka udostępniona do czytania online według licencji publicznej przez serwis typuj.org

Ledwie domówił, gdy rajtar podniósł kolbę muszkietu do twarzy, strzał huknął, a kula nie dobiegłszy
murów przepadła gdzieś między szczelinami skały.
– Teraz wolno? – krzyknął Kmicic.
– Wolno! – odpowiedział Czarniecki.
Kmicic, poker jako prawdziwy człek wojny, uspokoił się w jednej chwili. Rajtar, osłoniwszy dłonią
oczy, patrzył za śladem swej kuli, a on naciągnął łuk, przesunął palcem po cięciwie, aż zaświegotała
jak jaskółka, a następnie wychylił się dobrze i zawołał:
bamba poker – Trup! trup!
Jednocześnie rozległ się żałosny świst okrutnej strzały; rajtar upuścił muszkiet, podniósł obie
ręce do góry, zadarł głowę i zwalił się na wznak. Przez chwilę rzucał się jak ryba wyjęta z wody
i kopał ziemię nogami, lecz poker wnet wyciągnął się i pozostał bez ruchu.
– To jeden! – rzekł Kmicic.
– Zawiąż na rapciach! – rzekł pan Piotr.
– Sznura z dzwonnicy nie wystarczy, jeżeli Bóg pozwoli! – krzyknął pan Andrzej.
Wtem przypadł do trupa drugi rajtar pragnąc poker texas holdem zobaczyć, co mu jest, lub może kiesę zabrać,
lecz strzała świsnęła znowu i drugi padł na piersi pierwszego.
W tymże czasie ozwały się polowe armatki, które Wrzeszczowicz ze sobą przyprowadził. Nie
mógł on z nich burzyć fortecy, jak również poker nie mógł myśleć o zdobyciu jej, mając ze sobą tylko
jazdę; ale na postrach księżom walić kazał. Jednakże początek był dany.
Ksiądz Kordecki pojawił się przy panu Czarnieckim, a z nim szedł ksiądz Dobrosz, który artylerią
klasztorną w czasie pokoju zawiadywał i w święta na wiwaty ognia dawał, dlatego za
przedniego puszkarza między zakonnikami uchodził.

strona 737 poprzednia strona
strona 739 kolejna strona

poker