poker

Zapraszamy do lektury książki będącej arcydziełem pisarskim. "Potop" Henryk Sienkiewicz - książka udostępniona do czytania online według licencji publicznej przez serwis typuj.org

Zbudziło go dopiero białe światło dzienne.
Obejrzał się ze zdziwieniem dokoła, bo zdało mu się w pierwszej chwili, że wszystko, co tej
nocy przeszedł, to był tylko sen; wreszcie spytał:
– To wy, Kiemlicze? My spod Częstochowy poker jedziem?
– A jakże, wasza miłość!
– A gdzie jesteśmy?
– Oho! już w Śląsku. Już nas tu Szwedzi nie dostaną!
– To dobrze! – rzekł Kmicic oprzytomniawszy zupełnie. – A gdzie nasz miłościwy król rezyduje?
– W Głogowej.
– Tam poker texas holdem też pojedziemy panu do nóg się pokłonić, służby ofiarować. Ale słuchaj no, stary!
– Słucham, wasza miłość!
Lecz Kmicic zamyślił się i nie od razu mówić począł. Widocznie coś w głowie układał, wahał
się, rozważał, na koniec rzekł:
bambapoker – Nie może być inaczej!
– Słucham, wasza miłość! – powtórzył Kiemlicz.
– Ni królowi, ni nikomu z dworskich nie pisnąć, ktom jest!... Zwę się Babinicz, a jedziem z
Częstochowy. O kolubrynie i o Kuklinowskim możecie mówić... Ale poker texas holdem nazwiska mego nie wspominać,
żeby tam moich intencyj na wspak nie wzięto i za zdrajcę mnie nie poczytano, bom ja w
zaślepieniu księciu wojewodzie wileńskiemu służył i jeszcze mu pomagał, o czym na dworze
mogli słyszeć.
– Panie celeb poker pułkowniku! Po tym, czego wasza miłość pod Częstochową dokonał...
– A kto da świadectwo, że to prawda, póki klasztor oblężony?
– Stanie się wedle rozkazu.
– Nadbieży czas, że prawda na wierzch wyjdzie – rzekł jakby do siebie Kmicic – ale pierwej
musi się pan nasz miłościwy sam przekonać... On też da mi później świadectwo!
Na tym urwała się rozmowa.

strona 897 poprzednia strona
strona 899 kolejna strona

poker