poker

Zapraszamy do lektury książki będącej arcydziełem pisarskim. "Potop" Henryk Sienkiewicz - książka udostępniona do czytania online według licencji publicznej przez serwis typuj.org

Oto w jednej chwili pokochał tak ten bolesny majestat, że uczuł, iż nie ma
nic droższego na ziemi całej od tego ojca i pana, że gotów za niego poświęcić krew, życie,
znieść torturę i wszystko w świecie. Chciałby się do tych nóg rzucić, titan poker kolana objąć i prosić o odpuszczenie
win. Szlachcic, zuchwały warchoł, zmarł w nim w jednej chwili, a urodził się regalista
oddany duszą całą swemu królowi.
– To nasz pan! nasz pan nieszczęsny! – powtarzał sobie, jakby ustami chciał celeb poker dać świadectwo
temu, co widziały jego oczy, a czuło serce.
Tymczasem Jan Kazimierz po ewangelii klęknął znowu, ręce rozłożył, oczy wzniósł ku górze
i pogrążył się w modlitwie. Ksiądz wreszcie odszedł, począł się ruch w kościele, król gambling affiliates klęczał
ciągle.
Aż ów szlachcic, którego Kmicic zaczepił, trącił teraz w bok pana Andrzeja.
– A coś waćpan za jeden? – spytał.
Kmicic nie od razu zrozumiał pytanie i nie zaraz odpowiedział, tak dalece serce jego i umysł
były poker texas hold em osobą królewską zajęte.
– A coś waćpan za jeden? – powtórzył ów personat.
– Szlachcic jako i waszmość! – odrzekł pan Andrzej zbudziwszy się jakby ze snu.
– Jakże cię zowią?
– Jak mnie zowią? Zwę się Babinicz, a jestem z Litwy, spod poker texas holdem Witebska.
– A jam jest Ługowski, dworski królewski!... Proszę, to waćpan aż z Litwy, spod Witebska
jedziesz?
– Nie... Jadę z Częstochowy.
Pan Ługowski aż zaniemówił na chwilę ze zdziwienia.
– A jeżeli tak, to bywajże waćpan, bywaj, bo nam nowin udzielisz! Mało już króla miłościwego
nie umorzył frasunek, że przez trzy dni żadnej pewnej wieści nie miał.

strona 908 poprzednia strona
strona 910 kolejna strona

poker